පුවත්පත්වලට ලිපි ලිවීම මාගේ විනෝදාංශයකි. මා ලියන ලිපි මගින් පාඨකයින් දැනුමක් ලබමින් ජීවිතයට යමක් එකතු කරගන්නේ නම් එය මාගේ සතුටකි. වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදෙන තාක්ෂණික ලෝකයේ පුවත්පත් කියවන්නට තරම් විවේකයක් නොමැති අයවලුන් බොහෝය. තවකෙකු පුවත්පත් කියවන්නට කැමති නැත. අන්තර්ජාලයේ ද සිංහල බසින් සියලුම පුවත්පත් ඇති බැවින් තාක්ෂණයට ප්‍රිය කරන්නෝ පරිගණකයෙක් හෝ සිය ජංගම දුරකථනයෙන් ඒවා කියවති. එබැවින් මා ලියන ලිපි එවැනි පාඨක පිරිස් වෙත යොමු කරන්නට අදහස් කළ නිසා මෙවැනි බ්ලොග් අඩවියක් ගොඩනගන්නට සිතුවෙමි. මාගේ උත්සාහය කෙතරම් නම් සාර්ථකදැයි තීරණය වන්නේ ඔබගෙන් ලැබෙන ප්‍රතිචාර මතය. එබැවින් ඔබ මේ පිළිබඳ සිතන පතන දෑ මවෙත දන්වන්නට උනන්දුවන්නේ නම් එය මාගේ සතුටයි. ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!

Wednesday, April 15, 2026

ඉන්දීය සිනමාවේ අසමසම ස්වරය: ආශා බෝස්ලේගේ අමරණීය සංගීත චාරිකාව නිමාවෙයි



ඉන්දීය සිනමා ඉතිහාසයේ අතිවිශිෂ්ටතම සංගීත චාරිකාවක නිමාව සනිටුහන් කරමින්, ප්‍රවීණ ගායන ශිල්පිනී ආශා බෝස්ලේ 2026 අප්‍රේල් 12 වන දින මුම්බායි නුවරදී අභාවප්‍රාප්ත වූවාය. මිය යන විට ඇය 92 වන වියේ පසුවූවාය. ඇය රෝහල් ගත කර සිටියේ හෘදයාබාධයකට ලක්වීමෙන් පසුව බව ඇගේ පුත්‍රයා විසින් නිල වශයෙන් තහවුරු කරන ලදී. මුම්බායි හි ෂිවාජි පාර්ක් ආදාහනාගාරයේ දී ඇගේ අවසන් කටයුතු අප්‍රේල් 13 වැනි සඳුදා පැවැත්විණි. 

දශක අටකට අධික කාලයක් පුරා ඉන්දීය සිනමාවේ හැඟීම් ප්‍රකාශ කිරීමේ සංකේතය වූයේ ආශා බෝස්ලේගේ හඬයි. ඇගේ හඬ තුළ කෙළිලොල් බව, ආදරය, ශෝකය මෙන්ම නිර්භීත බවද මනාව ගැබ් වී තිබුණි. ඇයගේ නික්මයාම හුදෙක් එක් ගායිකාවකගේ මරණයක් පමණක් නොවේ; එය මුළු මහත් කලාපයකම සංගීත ශෛලිය හැඩගැස්වූ යුගයක නිමාව සනිටුහන් කිරීමකි.

1933 සැප්තැම්බර් 8 වන දින මහාරාෂ්ට්‍රයේ සාංග්ලි හි උපන් ආශා බෝස්ලේ හැදී වැඩුණේ සංගීතය උරුම කරගත් පවුලකය. ඇය ගෞරවනීය ශාස්ත්‍රීය ගායන ශිල්පියෙකු සහ නාට්‍යවේදියෙකු වූ දීනානාත් මංගේෂ්කාර්ගේ දියණියයි. ඇය සිය සංගීත ජීවිතය ආරම්භ කළේ වයස අවුරුදු දහයේදී, එනම් 1943 වසරේ 'මජා බාල්' (Majha Bal) නැමැති මරාති චිත්‍රපටයට ගීතයක් ගායනා කරමිනි. ඉන්දියාව බිහි කළ ශ්‍රේෂ්ඨතම ගායිකාවක වන ලතා මංගේෂ්කාර් සහ උෂා මංගේෂ්කාර් ඇගේ සහෝදරියෝ වූහ. සමස්තයක් ලෙස මංගේෂ්කාර් පවුල ඉන්දීය සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ නොමැකෙන සලකුණක් තැබීමට සමත් විය.

ලතා මංගේෂ්කර් සමග



කෙසේ වෙතත්, ඇගේ ජීවිතයේ මුල් කාලය අරගලවලින් පිරී තිබුණි. ඇගේ පියාගේ අභාවයත් සමඟ පවුල දැඩි ආර්ථික දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දුන් අතර, ජීවිකාව සරිකර ගැනීම සඳහා තරුණ ආශාට සහ ලතාට සිනමා ක්ෂේත්‍රයට පිවිසීමට සිදු විය. ලතා ඉතා ඉක්මනින් ජනප්‍රිය වී ප්‍රධාන නිළියන් සඳහා ගායනයෙන් දායක වන විට, ආශාට යාමට සිදු වූ මාවත වඩාත් දුෂ්කර විය. ඇය සිය වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කළේ කුඩා නිර්මාණ සඳහා ගීත ගායනා කරමින් වන අතර, බොහෝ විට අන් අය ප්‍රතික්ෂේප කළ කැබරේ ගීත, ආන්දෝලනාත්මක නව නිර්මාණ සහ එකල එතරම් පිළිගැනීමක් නොතිබූ පර්යේෂණාත්මක ගීත සඳහා ඇය හඬ ලබා දුන්නාය.
සංගීතයට එහා ගිය, බොහෝ දෙනා රහසින් කතා කරන ආශාගේ ජීවිතයේ විශාලතම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය වූයේ ඇගේ පළමු විවාහයයි. වයස අවුරුදු 16 දී ඇය පවුලේ දැඩි අකමැත්ත මත ගන්පත්රාඕ බෝස්ලේ සමඟ විවාහ වූවාය. ගන්පත්රාඕ ඒ වන විට ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයා ලෙස කටයුතු කරමින් සිටි අයෙකි. ඔහු මුලින් ලතා සමඟ විවාහ වීමට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි බවට කටකතා පැතිර තිබූ අතර, ආශා ඔහු සමඟ ඇති කරගත් මෙම සබඳතාව නිසා සහෝදරියන් දෙදෙනා අතර දැඩි විරසකයක් ඇති විය.

ගන්පත් රාඕ බෝන්ස්ලේ සහ දරු තිදෙනා සමග


මෙම තීරණය නිසා කාලයක් ඇයට තම පවුලෙන් ඈත්ව සිටීමට සිදු වූ අතර, සියලු පෞද්ගලික සහ වෘත්තීය අභියෝගවලට තනිවම මුහුණ දීමට සිදු විය. ලතා මංගේෂ්කාර් පසුව පවසා තිබුණේ ගන්පත්රාඕ, ආශාව පවුලෙන් හුදකලා කළ බවත්, ඇගේ දක්ෂතාවයෙන් මූල්‍යමය වාසි ලබා ගැනීමට ඇයව පාලනය කළ බවත්ය. ඇගේ එම විවාහ ජීවිතය ද සාර්ථක නොවූ අතර, 1960 දී ඇය සිය දරුවන් තිදෙනා සමඟ නැවත පැමිණ තම ජීවිතය අලුතින් ගොඩනඟා ගත්තාය.

ඇගේ අනන්‍යතාව ගොඩනැගීමට උපකාරී වූයේද එම අභියෝගයන්මය. ඕ. පී. නයියර්, එස්. ඩී. බර්මන් වැනි සංගීත නිර්මාණකරුවන් සමඟ කටයුතු කරමින්, ආශා තමන්ටම ආවේණික වූ, ඕනෑම අභියෝගයක් ජයගත හැකි නිර්භීත ගායන ශෛලියක් ගොඩනඟා ගත්තාය. ලතා මංගේෂ්කාර් සතු වූ පිවිතුරු ශාස්ත්‍රීය හඬට වඩා වෙනස් වූ, සුවිශේෂී ස්වර රටාවක් ආශා සතු විය. කාලයත් සමඟ ඇය එදා දුර්වලතාවයක් ලෙස සැලකූ දේ ඇගේ ප්‍රබලතම ශක්තිය බවට පත් කර ගත්තාය.

ඇගේ ගායන මාවතේ 'Dum Maro Dum', 'Piya Tu Ab To Aaja' වැනි ගීත අතිශය ජනප්‍රිය වූ අතර, 'Umrao Jaan' චිත්‍රපටයේ ගීත ඇගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ ස්වර්ණමය සන්ධිස්ථානයක් ලෙස සැලකේ. ආර්. ඩී. බර්මන් සමඟ කළ නිර්මාණ ඇගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ තවත් හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය. ඔහුගේ නව්‍ය සංගීත නිර්මාණ සහ ආශාගේ සජීවී හඬ මනාව ගැලපුණි. ආශා වරක් පවසා සිටියේ තම හඬෙහි තිබූ නම්‍යශීලී බව සහ පරාසය හඳුනාගත්තේ "පංචම්" (ආර්. ඩී. බර්මන්) බවයි. පසුව ඇය ආර්. ඩී. බර්මන් සමඟ විවාහ වූ අතර ඔවුන් 1994 දී ඔහු මිය යන තෙක්ම සාර්ථක සංගීත සහ පෞද්ගලික ජීවිතයක් ගත කළහ.

ආර්.ඩී. බර්මන් සමග



ආශා බෝස්ලේ ලබා ඇති ජයග්‍රහණ අතිමහත්ය. ඇය භාෂා 20 කට වැඩි ගණනකින් ගීත 12,000 කට අධික ප්‍රමාණයක් ගායනා කර ඇති බව විශ්වාස කෙරෙන අතර, ඉන්දීය චිත්‍රපට දහස් ගණනකට සිය දායකත්වය ලබා දී ඇත. ඇය දැක්වූ දායකත්වය අගයමින් දාදා සහෙබ් පල්කේ සම්මානය සහ ඉන්දියාවේ දෙවන ඉහළම සිවිල් ගෞරව සම්මානය වන පද්ම විභූෂණ සම්මානය ඇතුළු සම්මාන රාශියකින් ඇය පිදුම් ලැබුවාය. ඒ හා සසඳන විට ඇගේ වැඩිමහල් සහෝදරිය වූ ලතා මංගේෂ්කාර් 2001 වසරේදී භාරත රත්න සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබුවාය. ලතා මංගේෂ්කාර් ලබා ගත් භාරත රත්න සම්මානය ඉන්දියාවේ පුද්ගලයෙකුට ලැබිය හැකි ඉහළම ගෞරවය වන අතර, ආශා බෝස්ලේ ලබා ගත් පද්ම විභූෂණ සම්මානය ඊට දෙවැනි වන ඉහළම ගෞරවයයි. කෙසේ වෙතත්, මේ සම්මාන දෙකම ලබා ඇත්තේ ඉන්දීය සංස්කෘතියට අතිමහත් සේවයක් කළ සැබෑ අමරණීය කලාකාරිනියන් දෙදෙනෙකු වීම විශේෂත්වයකි.

ඇය ජාත්‍යන්තර වශයෙන්ද ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ අතර Boy George, Michael Stipe වැනි ශිල්පීන් සමඟ මෙන්ම 'Gorillaz' සංගීත කණ්ඩායම සමඟද නිර්මාණ සඳහා දායක වූවාය. 2007 දී ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රීඩක බ්‍රෙට් ලී සමඟ එක්ව 'You're the One for Me' ගීතය නිර්මාණය කළාය. විශේෂයෙන්ම 'Cornershop' කණ්ඩායම ඇය වෙනුවෙන් නිර්මාණය කළ 'Brimful of Asha' ගීතය ලොව පුරා ජනප්‍රිය විය.

ආශා සහ ලතා අතර පැවති තරගකාරීත්වය පිළිබඳ කටකතා අතිශයෝක්තියෙන් පවසා තිබුණ ද, ඔවුන් අතර යම් දුරස්ථභාවයක් තිබූ කාල පරිච්ඡේදයන් පැවති බව ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැක. ආශා 1971 දී ප්‍රකාශ කර තිබුණේ ලතාට මුලින්ම අවස්ථාව ලැබුණද, ඇයව හඹා යාමට තමා දැඩි අධිෂ්ඨානයෙන් සිටි බවයි. පසුකාලීනව මේ සහෝදරියන් දෙදෙනා අතර සබඳතාව වඩාත් මුහුකුරා ගිය එකක් බවට පත් විය. ඔවුන් සැමවිටම සමීපව නොසිටියද, එකිනෙකාගේ දක්ෂතාවලට ගරු කළ අතර පොදු අත්දැකීම් මත ගොඩනැඟුණු බැඳීමක් ඔවුන් අතර විය.

ආශා බෝස්ලේ යනු කිසිවෙකුට යටපත් කළ නොහැකි ධෛර්යවන්ත කාන්තාවකි. ඇය වයස අවුරුදු 90 දී පවා ඩුබායි හි පැය තුනක් පුරා සජීවී ප්‍රසංගයක් පවත්වමින් ඇය සිය ජවය පෙන්නුම් කළාය. මෑත කාලයේදී ඇය සිය මිණිබිරිය වන සනායිගේ දිරිගැන්වීම මත යූ ටියුබ් නාලිකාවක්ද ආරම්භ කළ අතර එහි ග්‍රාහකයින් 160,000 කට අධික ප්‍රමාණයක් සිටියහ.

ඇගේ අවසාන නිර්මාණයක් වූයේ 'Gorillaz' කණ්ඩායම සමඟ 2026 වසරේ කළ 'The Shadowy Light' ගීතයයි. එම ගීතය මරණය සහ මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ සංකේතවත් කෙරුණු අතර, එය ඇගේ අසිරිමත් ගමනේ අවසාන සනිටුහන් කිරීමක් බඳු විය. 2026 අප්‍රේල් 12 වන දින ඇය සමුගැනීමෙන් ලෝකයට අහිමි වූයේ හුදෙක් ගායිකාවක පමණක් නොවේ; ඒ නිහඬතාවයෙන් පසුව වුවද සදාකාලිකව රැව්දෙන අමරණීය හඬකි. ඇගේ හඬ කිසිදා මැකී නොයනු ඇත; එය ගීත දහස් ගණනක් තුළ සහ මිලියන සංඛ්‍යාත රසික හදවත් තුළ සදාකාලිකව පවතිනු ඇත.

Monday, March 16, 2026

අයිස් අතරින් මතු වූ දහස් වසරක අභිරහස: "ඔට්සි" නම් අයිස් මිනිසා



1991 සැප්තැම්බර් 19 වැනි දින, ඕස්ට්‍රියානු ඇල්ප්ස් කඳුකරයේ ඔට්ස්තල් නිම්නයේ කඳු තරණය කරමින් සිටි එරිකා සහ හෙල්මුට් සයිමන් නම් ජර්මානු යුවළට, අයිස් අතරින් මතුව තිබූ අමුතුම ආකාරයේ සිරුරක් හමු විය. මුලින් ඔවුන් සිතුවේ එය මෑතකදී අනතුරකට ලක්වූ කඳු නගින්නෙකුගේ සිරුරක් බවයි. එහෙත්, මෙම සොයාගැනීම වසර 5,300කට වඩා පැරණි, ලොව මවිතයට පත් කළ පුරාවිද්‍යාත්මක අභිරහසක ආරම්භය විය.

අයිස්වල සැඟවුණු කාල යන්ත්‍රය 

"ඔට්සි" (Ötzi) ලෙස නම් කෙරුණු මෙම අයිස් මිනිසා, අදටත් ලොව හොඳින්ම සංරක්ෂණය වී ඇති පැරණිතම මමිය ලෙස සැලකේ. අයිස් තට්ටු තුළ වසර දහස් ගණනක් ස්වාභාවිකව මිදී තිබීම නිසා, ඔහුගේ ශරීරය පමණක් නොව ඔහු භාවිත කළ උපකරණ පවා ඉතා හොඳ තත්ත්වයෙන් සොයා ගැනීමට පර්යේෂකයන්ට හැකි විය.

ඔහු අසල තිබී හමු වූ ඊතල සහිත දුන්නක්, තඹ පොරවක්, ගල් පිහියක්, ලී බඳුන් සහ හම්වලින් සැකසූ ඇඳුම් සහ පාවහන් වැනි දෑ, නව ශිලා යුගයේ ජීවත් වූ මිනිසුන්ගේ තාක්ෂණික දියුණුව පිළිබඳ කදිම සාක්ෂි සපයයි.

ජීවිතයේ රහස් හෙළි කරමින්

ඔට්සිගේ සිරුර පරීක්ෂා කිරීමෙන් විද්‍යාඥයින්ට ඔහු පිළිබඳ විස්මිත කරුණු රැසක් හෙළි කර ගැනීමට හැකි විය:

  • පච්ච කලාව: ඔහුගේ සමේ පච්ච 61ක් කොටා තිබී ඇති අතර, මේවා වේදනා නාශක ප්‍රතිකාරයක් (Acupressure) ලෙස එදා මිනිසුන් භාවිත කරන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ.

  • සෞඛ්‍ය තත්ත්වය: ඔහු හෘද රෝග, සන්ධි වේදනාව සහ ආමාශගත ආසාදනවලින් පවා පීඩා විඳි බව වෛද්‍ය පරීක්ෂණ මගින් තහවුරු විය.

  • අවසන් ආහාර වේල: ඔහු මිය යාමට ටික වේලාවකට පෙර මුවන්ගේ මස් සහ ධාන්‍ය වර්ග අනුභව කර ඇති බව සොයාගෙන ඇත.

අභිරහස් මරණය

ඔට්සිගේ ජීවිතය අවසන් වූයේ ස්වාභාවික මරණයකින් නොවන බව පර්යේෂකයන් පවසයි. ඔහුගේ වම් උරහිසේ ඇතුළු වී තිබූ ඊතල හිසක් සහ මිය යාමට දින කිහිපයකට පෙර සිදුවූ බවට සාක්ෂි සහිත ඔහුගේ අතේ ඇති තුවාල පෙන්නුම් කරන්නේ, ඔහු ඝාතනයට ලක් වූ බවයි. කවුරුන් විසින් ඔහුව ඝාතනය කළාද යන්න තවමත් නොවිසඳුණු අභිරහසකි.

අදටත් අප අතර ජීවමාන ඔට්සි

අද වන විට, ඔට්සිගේ සිරුර ඉතාලියේ බොල්සානෝහි පිහිටි 'දකුණු ටයිරෝල් පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරයේ' විශේෂිත ශීතකරණ පෙට්ටියක තබා ඇත. ලොව පුරා සංචාරකයන්ගේ වැඩි අවධානයක් දිනාගත් මෙම සොයාගැනීම, මිනිස් ඉතිහාසයේ සැඟවුණු පරිච්ඡේදයක් අප හමුවේ දිග හරියි.